Po długim i męczącym dniu pełnym przygód trafiliśmy na teren Domu Dziecka w Lubinie. Ponad 12 godzin na nogach wielu dało się we znaki (m. in. Beci, która grzecznie już śpi).
Według uczestników wyprawy ( i ich nóg) trasa była o wiele dłuższa niż przypuszczano, co okazało się prawdą.
Prawie wszyscy obozowicze śpią na wiacie znajdującej się na posesji domu. Tylko dwie osoby znalazły się w ciepłym pomieszczeniu (a wraz z nami część sprzętu). Każdy z nas miał sznasę wykąpać się i spokojnie zjeść. Kto tego nie zrobił cierpi na chłód i głód.

Jakiś czas temu dotarliśmy do Lubina. Śpimy na terenie domu dziecka. Jutro rano organizujemy dla naszych gospodarzy zajęcia krótkofalarskie, a potem idziemy, lub jedziemy do Międzyzdrojów. Tam po krótkim zwiedzaniu wsiadamy w autobus do Świnoujścia.

Właśnie kończymy obiad pod Wydrzym Głazem. Plecaki lżejsze, bo zjedliśmy ile się dało. Robimy zdjęcia i narzekamy, że jeszcze tak daleko do celu. Czyli wszystko w normie. Trzeba się spieszyć, jeśli mamy być w Lubinie przed zmierzchem. Dostęp do Internetu mamy dzięki naszemu superbohaterowi, który w trudnych warunkach terenowych zastępuje nam maszt antenowy.

Wyruszyliśmy na wędrówkę. Naszym dzisiejszym punktem docelowym jest Lubin. Ale nie ten na Dolnym Śląsku, a ta wieś na Wyspie Wolin. Nasz pierwszy przystanek to Kołczewo. Zrobiliśmy zakupy i tu właśnie zjedliśmy obfite śniadanie...

Od samego rana prażyło słońce. Można spokojnie napisać, że mimo wczesnej pory było jak na patelni. Ładną pogodę wykorzystaliśmy w celu posprzątania namiotów, które po 6 dniach użytkowania były poprostu brudne. Nie obyło się bez generalnych porzadków. Znaleziono m. in. zagubione sztućce, pokrowce i latarki.
Prawie wszystkie kanadyjki zostały wyniesione na dwór, koce i śpiwory wytrzepane. Dzięki temu na "jakiś czas" zapanował porządek.
Po obiedzie nad bazą przeszła ulewa, która na krótką chwilę zburzyła spokój w obozie. Nie można jednak powiedzieć, że było aż tak źle. Znalazło się jednak kilku śmiałków, którzy z uśmiechem na twarzy wyszli z namiotów i zapoczątkowali taplanie się w błocie. Później dołaczyła do nich dh. Magda, która była jedną z nielicznych kobiet biorących udział w zabawie; oraz kilku nowych uczestników.
Jak wiadomo, po burzy zawsze świeci słońce. Niektórzy obozowicze wybrali się na poszukiwanie tęczy. Jednakże widma rozszczepienia światła białego w kroplach deszczu w atmosferze ziemskiej w okolicach bazy nie stwierdzono.

Jutro czeka nas 3-dniowa wędrówka. Od wczoraj w każdej wolnej chwili odpoczywamy i oszczędzamy swoje siły. Pierwszego dnia będziemy szli z naszej bazy w okolice Wapnicy. Stamtąd postaramy się uruchomić stację pracującą ze znakiem SP6ZPZ/1. Drugiego dnia idziemy do Międzyzdrojów, skąd jedziemy do Świnoujścia. W Świnoujściu również planujemy aktywność w eterze. Być może z fortów, jednak jeszcze nie jest to pewne.